تو به من خنديدي و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدم
باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلود به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
و تو رفتي و هنوز،
سالهاست كه در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تكرار كنان مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت

 

 " جواب  فروغ فرخ زاد به حميد مصدق"

 

 من به تو خنديدم چون كه مي دانستم 
تو به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدي 
پدرم از پي تو تند دويد 
و نمي دانستي باغبان باغچه همسايه 
پدر پير من است 
من به تو خنديدم
تا كه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو ليك لرزه انداخت به دستان من و 
سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك 
دل من گفت: برو 
چون نمي خواست به خاطر بسپارد گريه تلخ تو را ... 
و من رفتم و هنوز سالهاست كه در ذهن من آرام آرام 
حيرت و بغض تو تكرار كنان 
مي دهد آزارم 
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم 
كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت

دلم را که از دست می دادم. نه، نه، خودم راکه از دست می دادم، خیال میکردم تمام دنیا را به دست خواهم آورد و تو مال من خواهی شد. اما چه زود فهمیدم که دیر شده است و چقدر دیر شده بود. دیگر نه خودم را داشتم، نه تو را و نه تمام دنیا را.همه چیز را از دست داده بودم، همه چیز. و چقدر دنبال تمام آن چیزهایی گشتم که گم کرده بودم اما دیگر یادم نمی آمدچه چیزهایی را گم کرده ام . حالا مات و مبهوت و حیران نمی دانم سر از کجا دراورده ام و نمی دانم چه چیزی جای منی را که گم گشته ام گرفته است. بیا و ویران کن وجودم را ، آجرهای سنگی بی احساس را بردار و مرا از نو بساز ، زیر پایم سیمان بریز تا از جایم تکان نخورم . جای چشمهایم آینه ای بگذار تا من کور شوم و تمام دنیا خودشان را ببینند. و آونگ ساعتی راپیدا کن و در دلم بگذار تا لحظه های باقیمانده عمرم را به لحظه های فراموش شده خاطراتم پیوند دهد. دستها، گوشها و لبانم را... . فقط از پشت آینه ها جایی بگذار برای اشک ریختنم تا هیچکس گریه کردنم را نبیند و باز پتک بی اعتناییت را بردار و بر سرم بکوب ، بیل و کلنگ ات را بر دار و بشکن مرا . نمی دانم ! این من نیستم ، بیا و مرا در هم شکن . بیا و ... .

من متولد شدم

به تاريخ هفتمين طلوع از هفتمين هلال

من متولد شدم

به تاريخ اولين نگاه... که در حافظه ی خاموش من از همان نخستين لحظات رو به فراموشی رفت

من متولد شدم

به تاريخ اولين صدا...نوای مادرم.. که در هياهوی بيمارستان ميرفت که گم شود

من متولد شدم

به تاريخ پايان انتظار... که برايم مقدمه ای بر آغاز انتظاری گران تر بود

من متولد شدم

من متولد شدم

به تاريخ اولين درد

به تاريخ اولين عجز

به تاريخ اولين فرياد

به تاريخ اولين آغاز

آری

من متولد شدم

به تاريخ اولين عشق...که توان من برای ماندن

 

 و ادامه دادن تمامی نخستين ها شد

پ.ن: سلام امروز روز تولدمه دوست داشتی تبریک بگو

 

من سکوتم حرف است

حرفهايم حرف است

خنده هايم حرف است

کاش مي دانستي

مي توانم همه را پيش تو تفسير کنم

کاش ميدانستي کاش مي فهميدي

کاش و صد کاش نميترسيدي

که مبادا که دلت پيش دلم گير کند

کاش مي دانستي

چه غريبانه به دنبال دلم خواهي گشت

در زماني که براي دردت

سينه دلسوزي نيست

تازه خواهي فهميد

مثل من هرگز نيست.....

                                  >>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام ...!

 

 

مطمئن باش و برو

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت

به من و سادگی ام خندیدی

به من و عشقی پاک

که پر از یاد تو بود

و خیالم می گفت تا ابد مال تو بود

تو برو ، برو تا راحتتر

تکه های دل خود را آرام سر هم بند زنم

                                     

                    >>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<

من که ميدانم شبي                                    عمرم به پايان ميرسد

 

     نوبت خاموشي من                                   سهل وآسان ميرسد

 

            من که ميدانم که تا                                   سرگرم بزم ومستي ام

 

                   مرگ ويرانگر چه بي رحم                        وشتابان ميرسد

 

            

                                              پس چرا عاشق نباشم

 

 

من که ميدانم به دنيا                                  اعتباري نيست نيست

 

     بين مرگ وآدمي                                     قول وقراري نيست نيست

 

            من که ميدانم اجل                                    ناخوانده وبيدادگر

 

                     سرزده مي آيدو                                      راه فراري نيست نيست

 

 

 

                                              پس چرا

                                           

                                              پس چرا عاشق نباشم

                      

                            >>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<

تو اگر ميدانستي که چه زخمي دارد

 

                                    که چه دردي دارد!

 

خنجر از دست عزيزان خوردن

 

                                    هرگز از من نمي پرسيدي

 

                                    که چرا؟!

 

                                        تنهايي؟

عشق چیست :. به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد به انسان گفتم عشق چيست؟! اشك از ديدگانش جاري شد و گفت: ديوانگيست

 >>>>>>>><<<<<<<<

من اگر اشک به دادم نرسد مي شکنم اگر از ياد تو يادي نکنم مي شکنم بر لب کلبه ي محصور وجود، من در اين خلوت خاموش سکوت، اگر از ياد تو يادي نکنم، مي شکنم اگر از هجر تو آهي نکشم، تک و تنها، مي شکنم به خدا مي شکنم

درسکوت دادگاه سرنوشت

        عشق برما حکم سنگینی نوشت

                   گفته شد دل داده ها از هم جدا

                              وای بر این حکم و این قانون زشت

>>>>>>>>>><<<<<<<<<<

بیهوده مکن عمر گران صرف رفیقان 

 عمر صرف کسی کن که دلش جان تو باشد 

 امروز کسی محرم اسرار کسی نیست 

 ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

 کاش معشوقه ز عاشق طلب جان میکرد

 تا که هربی سرو پایی نشود یارکسی

مطمـئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد... چون در هر بهار برایت گل می فرستد و هرروز صبح آفتاب را به تو هدیه می کند. پروردگار هستی با این که می تواند در هر جایی از دنیا باشد ، قلــب تو را انتخاب کرده و تنها اوست که هر وقت بخواهی چیزی بگوئی گوش می کند

  >>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<

 

برادرم وقتی که مرد نامش را بر بلند ترین ترین تپه ی ابادی فریاد زدم اما چه سود که برادرم از گرسنگی مرده بود و مردم روستا در عزایش گوسفند ها کشتند...

 

آدمک آخر دنیاست بخند

 

آدمک مرگ همین جاست بخند

 

دستخطی که تو را عاشق کرد

 

 شوخی کاغذی ماست بخند

 

آدمک خر نشوی گریه کنی

 

کل دنیا سراب است بخند

 

آن خدایی که بزرگش خواندی

       

به خدا مثل تو تنهاست بخند